Wyższa wartość profilu lipidowego związanego ze spożywaniem orzeszków ziemnych wiązała się z około 11 proc. niższym względnym ryzykiem cukrzycy typu 2. Badanie nie wykazało, że samo jedzenie orzeszków zapobiega chorobie; autorzy wskazują jednocześnie, że wskaźnik masy ciała (BMI) tłumaczy znaczną część obserwowanej zależności.
Naukowcy nazwali ten układ zmian sygnaturą lipidomiczną orzeszków ziemnych (PeLS). Do jej opisu zastosowali lipidomikę, czyli metodę pozwalającą na szczegółową analizę lipidów w osoczu krwi.
Dwa etapy badania
W pierwszym etapie badacze przeanalizowali dane z randomizowanego badania ARISTOTLE; wzięło w nim udział 63 zdrowych dorosłych w wieku 18-33 lat, objętych interwencją trwającą sześć miesięcy. Spożywanie orzeszków wiązało się ze wzrostem poziomu niektórych bardzo długołańcuchowych nasyconych kwasów tłuszczowych, między innymi C24:0 i C22:0.
Do sprawdzenia powiązań z chorobami użyto danych z badania EPIC-Potsdam, obejmującego ponad 27 tys. uczestników. W analizie uwzględniono 774 przypadki cukrzycy typu 2 oraz 547 przypadków chorób układu sercowo-naczyniowego.
Wyższa wartość PeLS była związana z niższym ryzykiem cukrzycy; każdy wzrost PeLS o jedno odchylenie standardowe korelował z około 11 proc. niższym względnym ryzykiem zachorowania. Nie wykazano istotnego związku tej sygnatury z ryzykiem chorób układu krążenia. Po uwzględnieniu BMI obserwowana zależność znacząco osłabła.
Jak zaznaczyli autorzy, w dostępnych analizach nie da się potwierdzić, że zmiany profilu lipidowego bezpośrednio obniżają ryzyko cukrzycy; dr Inés Domínguez-López sugeruje natomiast, że korzystne efekty tych specyficznych lipidów mogą mieć związek z utrzymaniem prawidłowej masy ciała lub stabilizacją procesów metabolicznych związanych z ilością tkanki tłuszczowej. Autorzy ocenili też, że orzeszki ziemne mogą być wartościowym elementem zbilansowanej diety.
Źródło: Rynek Zdrowia (za SciTechDaily, badania ARISTOTLE i EPIC-Potsdam oraz publikacją w „The American Journal of Clinical Nutrition”).



