Sprawa Hałajczaka a nadzór zewnętrzny nad psychologami i psychoterapeutami

Sprawa Hałajczaka ujawnia, że samoregulacja zawodów psychologicznych nie działa tak, jak wszyscy chcielibyśmy wierzyć. To nie spisek, tylko sygnał: gdy jedna osoba z wysokim stanowiskiem w największej i najstarszej strukturze Polskiego Towarzystwa Psychologicznego budzi pytania o jej działalność, na stole lądują pytania o to, jak bezpieczni są pacjenci i jak skutecznie weryfikowana jest kadra. W kontekście takich spraw łatwo popaść w wrażenie, że system działa automatycznie i że regulacje same w sobie wystarczają. Rzeczywistość pokazuje inne oblicze: zasady bywają elastyczne, a presja o pieniądze i prestiż potrafi zamazać granice między dobrymi intencjami a ryzykownymi praktykami.