Polio, czyli choroba Heinego-Medina, to zakażenie wirusowe, które w niewielkim odsetku przypadków atakuje układ nerwowy i powoduje trwałe porażenia. Wirus przenosi się głównie drogą pokarmową, przez skażoną wodę i żywność. Dzięki masowym szczepieniom liczba zachorowań na świecie spadła o ponad 99 procent, a wirus dziko występujący utrzymuje się już tylko w pojedynczych rejonach.
Jak przebiega
Większość zakażeń przebiega bezobjawowo lub łagodnie, jak zwykła infekcja. Problem w tym, że nieliczne przypadki kończą się dramatycznie.
- Część chorych ma tylko gorączkę, ból gardła, objawy żołądkowo-jelitowe.
- U niewielkiego odsetka wirus atakuje rdzeń kręgowy i wywołuje wiotkie porażenia, najczęściej kończyn.
- Porażenie mięśni oddechowych może zagrażać życiu.
Porażenia polio są zwykle trwałe, bo dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia neuronów ruchowych. Po latach część ozdrowieńców doświadcza tak zwanego zespołu post-polio, czyli powrotu osłabienia mięśni.
Polio nie ma leczenia przyczynowego. Można jedynie leczyć objawy i rehabilitować skutki. Cała skuteczna walka z tą chorobą to zapobieganie przez szczepienia.
Dlaczego eradykacja jest tak trudna
Doprowadzenie zachorowań do zera w skali świata wymaga wysokiej wyszczepialności wszędzie, także w rejonach objętych konfliktami i o słabym dostępie do opieki. Dopóki wirus krąży gdziekolwiek, istnieje ryzyko zawleczenia go tam, gdzie poziom szczepień spadł. Stąd zasada, że dopóki polio nie zniknie wszędzie, nie jest bezpieczne nigdzie.
Szczepienie
Szczepienie przeciw polio jest częścią podstawowego kalendarza szczepień dzieci i pozostaje fundamentem profilaktyki. Utrzymanie wysokiej wyszczepialności chroni nie tylko zaszczepionych, ale też tych, do których wirus mógłby dotrzeć.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej.
Źródła
- World Health Organization, Poliomyelitis fact sheet
- Global Polio Eradication Initiative, program updates