Czy ograniczenie zarobków i wymóg pół etatu mogą wywrócić układ dyżurów na SOR-ach?
To nie teza z frontu kampanii, lecz wynik prac nad pakietem zmian w ochronie zdrowia. Celem jest uporządkowanie ochrony finansowej i organizacyjnej, ale w praktyce pojawiają się obawy o to, jak nowe zasady przełożą się na codzienną pracę pielęgniarzy i lekarzy, a co za tym idzie na opiekę nad pacjentem w nagłej potrzebie.
W dokumentach mowa o limicie zarobków i o wymogu pół etatu, który ma ograniczyć koszty i ułatwić zarządzanie zasobami. Jednak dla wielu specjalistów te przepisy brzmią jak ciasny pas: ktoś, kto buduje doświadczenie na kilku placówkach, znajdzie się w sytuacji, w której nie może w pełni zapełnić dyżuru ani dotrzeć do najbliższego szpitala powiatowego w czasie kryzysu.
Wyobraź sobie pacjenta, który trafia na izbę przyjęć po północy. Czas oczekiwania rośnie, bo brakuje lekarzy gotowych do objęcia dyżuru, a z kolejnych raportów wynika, że część specjalistów może ograniczyć dojazdy do szpitali powiatowych. Taka sytuacja nie musi być scenariuszem dalekiej przyszłości; to ryzyko wskazywane przez środowisko medyczne już dziś. I to bez rozbijania fundamentów systemu finansów publicznych, bo te kwestie nie idą ze sobą w parze automatycznie: redukcja kosztów może odbić się na jakości opieki.
