Malarię wywołują pasożyty z rodzaju Plasmodium, przenoszone przez ukąszenia komarów z rodzaju Anopheles. Występuje głównie w tropikalnych i subtropikalnych rejonach Afryki, Azji i Ameryki Południowej. Najgroźniejsza odmiana, wywołana przez Plasmodium falciparum, może w ciągu dni doprowadzić do stanu zagrożenia życia, dlatego u podróżnych każdą gorączkę po powrocie traktuje się poważnie.
Objawy
Objawy są niespecyficzne i łatwo pomylić je z grypą, co bywa pułapką.
- Nawracające napady gorączki z dreszczami i obfitymi potami.
- Bóle głowy i mięśni, osłabienie.
- Nudności, wymioty, czasem biegunka.
Objawy pojawiają się zwykle po kilku do kilkunastu dni od ukąszenia, ale w niektórych postaciach nawet po tygodniach czy miesiącach. Dlatego o niedawnej podróży trzeba powiedzieć lekarzowi nawet wtedy, gdy minęło sporo czasu.
Gorączka u osoby, która wróciła z rejonu występowania malarii, to sytuacja pilna. Rozpoznanie potwierdza proste badanie krwi, a wcześnie leczona malaria zwykle dobrze rokuje. Zwłoka bywa śmiertelna.
Profilaktyka w podróży
Ochrona opiera się na dwóch filarach: unikaniu ukąszeń i, w razie potrzeby, lekach.
- Repelenty, moskitiery, odzież zakrywająca ciało, zwłaszcza o zmierzchu i nocą.
- Profilaktyka farmakologiczna, czyli leki przyjmowane przed, w trakcie i po podróży, dobierane do regionu przez lekarza medycyny podróży.
Dobór leku zależy od kraju docelowego i lokalnej lekooporności, dlatego konsultację warto odbyć z wyprzedzeniem przed wyjazdem.
Leczenie
Malarię leczy się lekami przeciwmalarycznymi, dobranymi do gatunku pasożyta i ciężkości choroby. Postać wywołana przez P. falciparum, zwłaszcza z objawami ciężkimi, wymaga leczenia szpitalnego.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji w poradni medycyny podróży ani porady lekarskiej.