Neoparin
Klasyczna heparyna działa szeroko i wymaga częstej kontroli krzepnięcia. Enoksaparyna to jej drobnocząsteczkowa wersja, wycelowana głównie w jeden czynnik krzepnięcia, anty-Xa.
Klasyczna heparyna działa szeroko na układ krzepnięcia i wymaga częstego monitorowania. Enoksaparyna powstała po to, by ten mechanizm był bardziej przewidywalny.
Jak działa enoksaparyna
To heparyna drobnocząsteczkowa o średniej masie około 4500 daltonów. W odróżnieniu od standardowej heparyny ma dużą aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia (anty-Xa), a małą przeciw trombinie. Działa przy udziale antytrombiny III. W dawkach profilaktycznych nie wpływa istotnie na podstawowe wyniki krzepnięcia, co ułatwia stosowanie. Biodostępność po wstrzyknięciu podskórnym sięga niemal 100 procent.
Skład i postać
Ampułkostrzykawki zawierają enoksaparynę sodową w dawkach 2000, 4000, 6000, 8000 i 10000 jednostek anty-Xa, co odpowiada od 20 do 100 mg.
Wskazania
Lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz w wybranych stanach kardiologicznych, zgodnie ze wskazaniem lekarza.
Na co uważać
Maksymalna aktywność anty-Xa w osoczu występuje 3 do 5 godzin po wstrzyknięciu podskórnym. Lek jest metabolizowany w wątrobie i wymaga ostrożności przy zaburzeniach krzepnięcia oraz ryzyku krwawienia.
Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje ulotki dołączonej do opakowania ani konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.