Centrum e‑Zdrowia podkreśla, że dwie zapowiadane zmiany dotyczące dokumentacji w onkologii — przejście karty DiLO z formy papierowej na elektroniczną oraz wyodrębnienie z niej odrębnego planu leczenia onkologicznego — powinny być zawarte w jednym projekcie ustawy. Według ekspertów rozdzielenie wejścia tych rozwiązań w życie grozi poważnymi problemami organizacyjnymi i technicznymi, które mogą negatywnie wpłynąć na pacjentów i system opieki.

Dlaczego zmiany są powiązane?

Karta DiLO (Diagnostyka i Leczenie Onkologiczne) pełni kluczową rolę w ścieżce pacjenta onkologicznego — dokumentuje rozpoznanie, diagnostykę, decyzje terapeutyczne i koordynację opieki. Przekształcenie jej w postać elektroniczną to nie tylko kwestia wygody: to zmiana modelu wymiany danych, integracji z systemami szpitalnymi i rejestrami oraz narzędziem do automatyzacji procesów.

Wyodrębnienie planu leczenia jako samodzielnego elementu dokumentacji niesie za sobą wymóg precyzyjnego odwzorowania powiązań między planem a pozostałymi częściami karty. Jeśli plan zostanie uregulowany oddzielnie od elektronicznej wersji karty, może dojść do rozbieżności w danych, problemów z identyfikacją pacjenta, a także utrudnień w śledzeniu procesu leczenia.

Potencjalne ryzyka rozdzielenia wdrożeń

  • Niekompatybilność formatów: Elektroniczna karta i wydzielony plan mogą zostać zaprojektowane w różnych strukturach danych, co utrudni ich wzajemne powiązanie.
  • Przerwy w ciągłości opieki: Brak spójnego przepływu informacji może skutkować opóźnieniami diagnostycznymi i terapeutycznymi.
  • Obciążenie dla personelu: Równoległe prowadzenie starego i nowego procesu administracyjnego zwiększy ryzyko błędów i czasochłonność pracy lekarzy oraz koordynatorów pacjenta.
  • Problemy z interoperacyjnością: Elementy wprowadzone etapami mogą nie być natychmiast wspierane przez systemy szpitalne, laboratoria czy ubezpieczeniowe mechanizmy rozliczeń.

Korzyści z jednoczesnego wdrożenia

  • Spójność danych: Jeden akt prawny pozwala zaprojektować jednolitą strukturę danych i procesów, co ułatwia późniejszą wymianę informacji pomiędzy systemami.
  • Łatwiejsza integracja IT: Jednorazowe wdrożenie elektronizacji z uwzględnieniem planu leczenia upraszcza prace programistyczne i testy interoperacyjności.
  • Lepsza ochrona pacjenta: Jasne reguły dostępu do informacji i śledzenia zmian w dokumentacji zmniejszają ryzyko utraty danych i niewłaściwych decyzji terapeutycznych.
  • Efektywność organizacyjna: Szpitale i placówki medyczne mogą przygotować personel i procedury jednorazowo, zamiast adaptować się do wielu odrębnych terminów zmian.

Co rekomenduje Centrum e‑Zdrowia?

  1. Ujęcie elektronicznej karty DiLO i wydzielonego planu leczenia w jednym projekcie legislacyjnym, tak aby wejście w życie obu zmian było zsynchronizowane.
  2. Przyjęcie standardów struktury danych zgodnych z krajowymi i międzynarodowymi normami (np. HL7 FHIR) oraz zapewnienie mechanizmów mapowania dla istniejących systemów.
  3. Opracowanie planu migracji danych z formy papierowej do elektronicznej z jasnymi wytycznymi dotyczącymi walidacji i jakości informacji.
  4. Przeprowadzenie pilotaży w wybranych ośrodkach onkologicznych oraz uwzględnienie głosów klinicystów i pacjentów w procesie wdrożenia.
  5. Zapewnienie szkoleń i wsparcia technicznego dla personelu medycznego oraz koordynatorów leczenia.

Implikacje dla pacjentów i systemu opieki

Dla pacjentów kluczowe będą korzyści: szybszy dostęp do aktualnej dokumentacji, lepsza koordynacja leczenia i zmniejszenie ryzyka powielania badań. Dla systemu opieki — możliwość śledzenia wyników terapii na poziomie populacyjnym, lepsze wsparcie decyzji klinicznych i efektywniejsze zarządzanie zasobami.

Centrum e‑Zdrowia: ich wejście w życie nie może być rozdzielone.

Podsumowanie

Przekształcenie karty DiLO w postać elektroniczną i wydzielenie planu leczenia to zmiany o dużym potencjale pozytywnego wpływu na opiekę onkologiczną. Aby zminimalizować ryzyka i maksymalizować korzyści, Centrum e‑Zdrowia słusznie wskazuje na konieczność uregulowania obu rozwiązań w jednym, spójnym projekcie legislacyjnym oraz skoordynowanego wdrożenia technicznego.