Spór o koszty nie cichnie, ale czas goni. Projekt e-zdrowia dziś na Stałym Komitecie RM

Streszczenie

Projekt ustawy o e-zdrowiu trafił 2 kwietnia 2026 r. na obrady Stałego Komitetu Rady Ministrów. Pod presją terminów wynikających z Krajowego Planu Odbudowy (KPO) prace proceduralne postępują szybko, choć nie wszystkie uwagi zgłoszone w trakcie uzgodnień międzyresortowych zostały rozstrzygnięte. Główny spór dotyczy kosztów wdrożenia i zasad ich finansowania, co sygnalizuje Ministerstwo Finansów.

Co się wydarzyło

W trakcie prac legislacyjnych nad ustawą o e-zdrowiu pojawiły się istotne zastrzeżenia ze strony Ministerstwa Finansów dotyczące kalkulacji kosztów oraz mechanizmów finansowania projektu. Pomimo to, z uwagi na wymagania harmonogramowe związane z KPO, projekt został skierowany na posiedzenie Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Kluczowe fakty

• Data trafienia projektu na Stały Komitet RM: 2 kwietnia 2026 r.
• Główne zastrzeżenia: metodyka wyliczania kosztów i zasady finansowania wdrożenia.
• Stan uzgodnień: część zastrzeżeń międzyresortowych pozostaje nierozstrzygnięta.

Dlaczego to ważne

Ustawa o e-zdrowiu ma kluczowe znaczenie dla cyfryzacji systemu ochrony zdrowia — od elektronicznej dokumentacji medycznej po interoperacyjność systemów i dostęp pacjenta do usług cyfrowych. Błędy w ocenie kosztów lub niejasne mechanizmy finansowania mogą skutkować opóźnieniami, narastającymi wydatkami albo ograniczonym zasięgiem wdrożenia.

Ryzyka

• Ryzyko budżetowe: niedoszacowanie kosztów może wymusić korekty w wieloletnich planach finansowych.
• Ryzyko operacyjne: brak jasnych zasad finansowania przekłada się na niepewność realizatorów — szpitale, placówki POZ i dostawców IT.
• Ryzyko polityczne: spory międzyresortowe mogą opóźnić harmonogram z KPO, co naraża dostępność środków unijnych.

Możliwe scenariusze dalszego przebiegu

1. Przyjęcie projektu z poprawkami: Stały Komitet uzgodni kompromisowe rozwiązania dotyczące kosztów i finansowania, po czym projekt trafi do dalszego procedowania rządowego.
2. Wrócenie do uzgodnień: projekt zostanie skierowany do kolejnych negocjacji międzyresortowych, co przedłuży proces legislacyjny i może kolidować z terminami KPO.
3. Rozdzielenie etapów wdrożenia: przyjęcie ram prawnych teraz, z zapisem o szczegółowym finansowaniu etapów w osobnych aktach wykonawczych — model zmniejszający ryzyko budżetowe, ale wymagający sprawnego zarządzania wdrożeniem.

Co powinny zrobić kluczowe grupy interesariuszy

Ministerstwo Zdrowia

• Przygotować klarowną, zdokumentowaną analizę kosztów z wariantami finansowania.
• Wzmocnić komunikację z MF i innymi resortami, aby znaleźć rozwiązania minimalizujące ryzyko budżetowe.

Ministerstwo Finansów

• Wskazać akceptowalne metody kalkulacji kosztów oraz preferowane mechanizmy finansowania (np. etapowanie wydatków, fundusze celowe, partnerstwo publiczno‑prywatne z rygorami kontrolnymi).

Świadczeniodawcy i dostawcy IT

• Aktywnie uczestniczyć w konsultacjach, prezentując realistyczne scenariusze kosztowe i harmonogramy wdrożyń.

Rekomendacje praktyczne

• Wprowadzić jasne kryteria walidacji kosztorysów w akcie prawnym lub powiązanych wytycznych.
• Rozważyć mechanizmy etapowania finansowania z powiązaniem wypłat z rezultatami (pay-for-performance) dla kluczowych modułów systemu.
• Zaprojektować mechanizmy monitoringu i kontroli wydatków na poziomie centralnym i regionalnym.

Wnioski

Projekt ustawy o e-zdrowiu znajduje się na krytycznym etapie — czas nagli ze względu na terminy KPO, ale nierozstrzygnięte kwestie finansowe stwarzają realne ryzyko opóźnień lub dodatkowych kosztów. Kluczowe będzie szybkie, merytoryczne porozumienie między Ministerstwem Zdrowia a Ministerstwem Finansów oraz aktywne zaangażowanie pozostałych interesariuszy, by zapewnić stabilne i skalowalne wdrożenie.

Źródło: artykuł informacyjny z 2 kwietnia 2026 r., relacja z prac nad projektem ustawy o e-zdrowiu.